روزمرگی های من!

با خوندن این خبر یاد اون موقع افتادم! احتمالا به زودی تو تمام اداره ها پاکت پخش می کنن و شماره حساب اعلام می کنن که همه کمک های « داوطلبانه» خودشون به رئيس جمهور، معاونان و وزيران كابينه تقدیم کنن. مسلما هیچ کس دلش نمیاد بچهء رییس جمهور محبوبش شب عید سبزی پلو ماهی نخوره و عیدی نگیره از بابای قهرمان و فداکارش!!!!

 * از همه مستخدم های عزیز به دلیل مقایسه اونها با رییس جمهور محبوب پوزش می خواهم! قصد توهین نداشتم!

تو درست می گویی، خیلی از آلمانی ها هم، خیلی های دیگر هم:

" این یک رسم آمریکایی است. محصول امپریالیست ها. برای فروش بیشتر محصولاتشان و مصرف گرا تر کردن جوامع"

می دانم. اینها را خوب می دانم.

اما این را هم به یاد داشته باش که شاید این تنها هدیه خوب یکی از این ایسم هاییست که ما را در بر گرفته اند. شاید باید به این روز به چشم یک فرصت نگریست و نه یک تهدید. فرصتی برای شکافتن دیوار ضخیم روزمرگی با جادوی عشق.  شاید این نشانه گذاری اخرین تلاش انسانهاست برای به یاد آوردن اینکه تنها راه  نجات بشر از این همه نکبت و بدبختی چیست. به یاد آوردن اینکه چند حرف ساده همراه با باوری عمیق آرامشی می آفریند، ناگفتنی. آرامش و عشقی که همچون گم گشته ای ازلی سالیان سال است به دنبال آن می گردیم...

شاید امروز وقت خوبی باشد که با تو بگویم:

« دوستت دارم را من دلاویزترین شعر جهان یافته ام» 

تا کی می خوای اینجوری وقت تلف کنی؟ گیرم که زیر و بالای تمام وبلاگ ها رو در آوردی و هی از این لینک پریدی به بعدی. حالا که چی؟ تمام روز پای کامپیوتر و وقت تلف کنی...

( خواننده جان به دل نگیر، با خودم بودم !!!!)

دیشب خواب دیدم که جنگ شروع شده و آمریکا نیروهاشو در یک جزیره تو خلیج فارس پیاده کرده. من هم اونجا بودم، توی یه جزیره کوچیک و فوق العاده زیبا. من سرباز بودم و کشته شدم !!!! وقتی دو سرباز آمریکایی منو غافل گیر کردن که بکشن، می خواستم خود کشی کنم از ترس ولی با خودم گفتم تو سربازی باید تا آخر بجنگی....  

گذشته از اینها جهت گیری هایی مطبوعات و تلویزیون آلمان کم کم من را در مورد حدسم مطمین تر می کند.  جلسه های بحث تلویزیونی معمولا با این جمله ها شروع می شوند: ما در اروپای سکولار زندگی می کنیم و به آزادی بیان و مطبوعات اعتقاد داریم. ارزش هایی که جامعه مسلمانان به آن اعتراض دارد!! ( بخوانید ظرفیت آن را  ندارند) و بعد هم تصاویری از آدم هایی که وحشیانه به در و دیوار حمله می کنند و حتی خودشان در این جریان ها کشته می شوند !!!! و در نهایت بدون اینکه کسی حرفی زده باشد بیننده نتیجه می گیرد که چقدر مسلمانان بی فرهنگ و زبان نفهم هستند! و شاید بد هم نباشد که ما بعضی مطالب را با زور به آنها حالی کنیم!

از طرف دیگر پلیس آلمان مراقبت ( بخوانید محاصره) مراکز اسلامی آلمان را چند برابر کرده است و رفت و آمد افراد شدیدا تحت کنترل است و هیچ کس هم جرات ندارد دم بر آورد که چرا !

خدا بیامرزد دایی جان ناپلیون را که می گفت: اینا همش توطیه اس!!!! 

وقتی تنها کار ممکن « ابراز همدردی» است...

*: Solidarität به آلمانی یعنی اتحاد

بدین منظور پیشنهاد می کنم که در روز جمعه به نام سندیکا و همراه با لوگوی سندیکا و لینک به این وبلاگ وبلاگ هایمان را آپ کنیم. مطلب آن روز وبلاگمان را به مسئله ی کارگران شرکت واحد اختصاص دهیم.

دوستان عزیزی که می خواهند با این حرکت همراهی کنند نام وبلاگ خود را همراه با آدرس آن در قسمت نظرخواهی این وبلاگ بگذارند.

لوگوی پیشنهادی:

۲.می گویند: احتمال حمله نظامی به ایران ضعیف است.

   می گفتند: احتمال رفتن ایران به شورای امنیت ضعیف است.

۳.وقت فرار از تهران، فرار از موشک ها، خواهر من نوزاد بود. کارتن شیر خشک را که از تهران می بردیم خوب به یاد دارم.

خواهرم امسال به دانشگاه می رود.

من، خواهرم و ... در جنگ به دنیا آمدیم.

من، خواهرم و ...  در جنگ...

نه، نه، ما در جنگ درس نخواهیم خواند، هیچ همکلاسیی از بعد از کلاس به جنگ نخواهد رفت.

نه، نه، دوباره نه.

 منبع عکس: دویچه وله

۲. عجب غوغایی کرده این پرویز پرستویی!!!!! هم از جشنواره فیلم جایزه برد هم تیاتر!