روزمرگی های من!

از دو ساله شدن اینجا خوشحالم و متعجب! تعجب می کنم چطور اینقدر پشتکار از خودم نشون دادم!

من اینجا رو دوست دارم به خاطر شما. به خاطر شما که به من سر می زنید، با من حرف می زنید. به خاطر شما که هستید و بهتون فکر می کنم و باهاتون حرف می زنم و در نهایت، به خاطر شما که «اثر می گذارید» بر من و روزمرگی های من.

بیشتر کسانی که لینک شون گوشهء این صفحه هست «وارد زندگی من شده اند» اول مجازی و حالا حقیقی.

حقیقی یعنی به شما هم «مثل دوستان حقیقی ام» فکر می کنم، وسط کارهای روزانه به یادتون می افتم و به خودم یادآوری می کنم تا به کسی حتما سر بزنم و احوالپرسی کنم، راستی بهتر شد؟ مشکلش حل شد؟ نتیجهء مسابقه چی شد؟ برام پیغامی نوشته؟ ... 

خوشحالم که من با شما، با این پنجره، دوساله شدم. دلم می خواد سالهای زیادی با هم ارتباط داشته باشیم، پنجره به پنجره.