همه چیزانه
۲. خوبم. ممنون.
۳. "بستن هنر است." فرموده ای است از روزمره نگار. بله، بستن صفحه های وبلاگی که باز کردی بخونی و رفتن سر کارهایی که می دونی باید انجام بدی واقعا هنر است! اگر کلا باز نکنی که دیگه نگو!
۴. شبها قبل از خواب «مادام بوواری» می خونم و صبحها توی راه دانشگاه «بازماندهء روز». دیروز صبح داشتم چند دقیقه ای فکر می کردم نقش لئون، که ناخنهاش بلند بود توی این کتاب چی بود. یادم افتاد اون شخصیت مال داستان دیشب بوده!
۵. من از روزی که یادم میاد با خودم بیش از هر کسی حرف می زدم ولی مثل هر کار دیگه ای نمی ذاشتم/ نمی ذارم تکراری بشه. هر بار که کتابی می خونم لحن حرف زدنم با خودم رو شبیه کتاب می کنم. «بازماندهء روز» با اون لحن بسیار رسمی جون میده برای این کار.
۶. کمتر از یک ماه دیگه باید با استادم برم یک meeting (ملاقات ترجمهء مناسبی نیست، پیشنهاد بدید) و اونجا باید نتیجهء آزمایشهای شش ماه گذشته ام رو ارائه بدم. البته واضح و مبرهن است که برای ارائه باید چیزی هم در بساط باشد. از این روست که بنده سعی برآن دارم که خود را بر امور کاری متمرکز کنم. مورد (۳) هم در همین راستا عرض شد! (در ادامهء مورد (۵)! )
۷. منتظر نظرات سبز شما هستم. لطفا رنگ نظر خود را با وب من، که بسیار سبز و زیباست، ست بفرمایید. با تشکر روزمره نگار
